Wymogi prawne w UK dot. przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, których musisz przestrzegać jako firma spożywcza.

Z wyjątkiem Irlandii Północnej (NI), wszelkie odniesienia do rozporządzeń Unii Europejskiej (UE) w niniejszych wytycznych należy rozumieć jako zachowane prawo UE. Dostęp do zachowanego prawa UE można uzyskać za pośrednictwem archiwum internetowego HM Government EU Exit (https://webarchive.nationalarchives.gov.uk/eu-exit/ ). Należy je czytać wraz z odpowiednimi przepisami dotyczącymi wyjścia z UE, które zostały wprowadzone w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania zachowanego prawa UE w kontekście Zjednoczonego Królestwa (UK). Przepisy dotyczące wyjścia z UE są dostępne na stronie legislation.gov.uk. W Irlandii Północnej nadal obowiązywać będzie unijne prawo żywnościowe, zgodnie z protokołem w sprawie Irlandii Północnej. Zachowane prawo UE nie będzie miało zastosowania w tych okolicznościach.

Na tej stronie przedstawiono wymogi rozporządzenia nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (FIC) oraz powiązane normy prawne dotyczące etykietowania i składu produktów spożywczych, takich jak woda butelkowana, mleko, ryby i mięso. Rozporządzenie 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności łączy w jednym akcie prawnym przepisy UE dotyczące ogólnego etykietowania żywności i oznaczania wartości odżywczej.

Zachowana wersja rozporządzenia 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności ma zastosowanie do przedsiębiorstw spożywczych w Wielkiej Brytanii (GB). Unijne prawo żywnościowe, w tym rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności ma zastosowanie w Irlandii Północnej.

Etykietowanie żywności paczkowanej
Każda paczkowana żywność wymaga etykiety zawierającej określone obowiązkowe informacje. Cała żywność podlega ogólnym wymogom dotyczącym etykietowania żywności, a wszelkie etykiety muszą być dokładne i nie mogą wprowadzać w błąd.

Niektóre środki spożywcze są kontrolowane przez przepisy dotyczące konkretnych produktów (https://www.gov.uk/guidance/food-standards-labelling-durability-and-composition) i obejmują one: chleb i mąkę; kakao i wyroby czekoladowe; kawa rozpuszczalna; produkty mleczne; miód; soki i nektary owocowe; preparaty dla niemowląt; dżemy i marmolady, produkty mięsne – kiełbasy, hamburgery i pasztety; ryby; naturalne wody mineralne; tłuszcze do smarowania; cukry; napromieniowana żywność; żywność zawierająca modyfikacje genetyczne (GMO).

Co należy uwzględnić
Zgodnie z prawem na etykietach i opakowaniach żywności muszą znajdować się następujące informacje:

• Nazwa żywności

Nazwa żywności musi być wyraźnie podana na opakowaniu i nie może wprowadzać w błąd. Jeśli istnieje nazwa określona przez prawo, należy jej użyć.
W przypadku braku nazwy prawnej można użyć nazwy zwyczajowej. Może to być nazwa, która stała się powszechnie rozumiana przez konsumentów i utrwalona w czasie, na przykład „BLT” dla kanapki z bekonem, sałatą i pomidorem.Jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest używana, należy podać nazwę opisową środka spożywczego. Musi ona być wystarczająco opisowa, aby poinformować konsumenta o prawdziwym charakterze żywności i umożliwić odróżnienie jej od produktów, z którymi w przeciwnym razie mogłaby zostać pomylona. Większość produktów należy do tej kategorii i wymaga nazwy opisowej. Jeśli żywność została w jakiś sposób przetworzona, proces ten musi być uwzględniony w nazwie, na przykład „wędzony boczek”, „solone orzeszki ziemne” lub „suszone owoce”.
Przetworzona żywność to każda żywność, która została w jakiś sposób zmieniona podczas przygotowywania.

• Lista składników

Gdy produkt spożywczy zawiera dwa lub więcej składników (w tym wodę i dodatki), należy wymienić je wszystkie pod nagłówkiem „Składniki” lub odpowiednim nagłówkiem zawierającym słowo „składniki”. Składniki muszą być wymienione w kolejności wagowej, z głównym składnikiem na pierwszym miejscu, zgodnie z ilościami użytymi do wytworzenia żywności. Niektóre środki spożywcze są zwolnione z konieczności podawania listy składników, na przykład: świeże owoce i warzywa, woda gazowana i żywność składająca się z jednego składnika itp.

• Informacje o alergenach
  Gdy produkt spożywczy zawiera którykolwiek z 14 alergenów, które muszą być zadeklarowane przez prawo jako składniki, alergeny te muszą być wymienione i podkreślone na liście składników.

Należy podkreślić alergeny na etykiecie, używając innej czcionki, stylu, koloru tła lub pogrubiając tekst. Umożliwia to konsumentom lepsze zrozumienie składników pakowanej żywności i jest pomocne dla osób z alergiami i nietolerancjami pokarmowymi, które muszą unikać niektórych pokarmów.

• Ilościowa deklaracja składników (QUID)
  QUID informuje konsumenta o procentowej zawartości poszczególnych składników w produkcie spożywczym. Jest to wymagane w przypadku, gdy dany składnik lub kategoria składników:

(a) występuje w nazwie środka spożywczego lub jest zwykle kojarzony z tą nazwą przez konsumenta;

(b) jest podkreślony na etykiecie słownie, obrazowo lub graficznie; lub

(c) ma zasadnicze znaczenie dla scharakteryzowania żywności i odróżnienia jej od produktów, z którymi może być mylona ze względu na jej nazwę lub wygląd.

Oznaczenie ilości składnika lub kategorii składników musi:

– być przedstawione jako wartość procentowa, która odpowiada ilości składnika lub składników w momencie jego/ich użycia; oraz
– znajdować się w nazwie środka spożywczego lub bezpośrednio obok niej albo w wykazie składników w powiązaniu z danym składnikiem lub kategorią składników.

• Ilość netto
  Wszystkie pakowane środki spożywcze powyżej 5 g lub 5 ml muszą wskazywać ilość netto na etykiecie, aby zachować zgodność z przepisami dotyczącymi informacji o żywności. Żywność pakowana w płynie (lub polewie lodowej) musi wskazywać wagę netto po odsączeniu. Deklaracja ilości netto nie jest obowiązkowa w przypadku żywności:

(a) które podlegają znacznym stratom objętości lub masy i które są sprzedawane na sztuki lub ważone w obecności nabywcy;

(b) których ilość netto jest mniejsza niż 5 g lub 5 ml, chyba że są to zioła lub przyprawy;

(c) zwykle sprzedawane na sztuki, pod warunkiem że liczba sztuk jest wyraźnie widoczna i łatwa do policzenia z zewnątrz lub, jeśli nie, jest wskazana na etykiecie.

• Warunki przechowywania i oznaczanie daty
  Etykiety żywności muszą być oznaczone datą „najlepiej spożyć przed” lub „należy spożyć do”, aby było jasne, jak długo żywność może być przechowywana i jak ją przechowywać.

Więcej informacji można znaleźć w przewodniku dotyczącym oznaczania dat na stronie internetowej Waste & Resources Action Plan (WRAP).

• Nazwa i adres producenta
  Firmy spożywcze muszą umieścić nazwę i adres firmy na opakowaniu lub etykiecie żywności. Musi to być:

– nazwa firmy, pod którą żywność jest sprzedawana; lub
– adres firmy, która zaimportowała żywność.
Produkty spożywcze sprzedawane w Irlandii Północnej muszą zawierać adres przedsiębiorstwa spożywczego w Irlandii Północnej lub UE. Jeśli firma spożywcza nie znajduje się w NI lub UE, musi podać adres importera z siedzibą w NI lub UE.

Przedsiębiorstwa spożywcze mogą nadal używać adresu UE, GB lub NI dla FBO na produktach spożywczych sprzedawanych w GB do 30 września 2022 r.

Od 1 stycznia 2024 r. (przedłużony od 1 października 2022 r.) produkty spożywcze sprzedawane w Wielkiej Brytanii muszą zawierać adres przedsiębiorstwa spożywczego w Wielkiej Brytanii, na Wyspach Normandzkich lub na Wyspie Man. Jeśli przedsiębiorstwo spożywcze nie znajduje się w Wielkiej Brytanii, muszą one zawierać adres importera z siedzibą w Wielkiej Brytanii, na Wyspach Normandzkich lub na Wyspie Man.

Podany adres musi być adresem fizycznym, pod którym można skontaktować się z firmą za pośrednictwem poczty. Nie można używać adresu e-mail ani numeru telefonu. Podanie adresu daje konsumentom możliwość skontaktowania się z producentem, jeśli mają skargę dotyczącą produktu lub chcą dowiedzieć się więcej na jego temat.

• Kraj lub miejsce pochodzenia
  Zgodnie z przepisami FIC, wskazanie kraju lub miejsca pochodzenia żywności jest obowiązkowe, jeżeli brak takiego wskazania może wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego kraju lub miejsca pochodzenia żywności. Konsumenci mogą zostać wprowadzeni w błąd bez tej informacji, na przykład w przypadku Melton Mowbray Pork Pie, który został wyprodukowany we Włoszech.

Zgodnie z przepisami FIC istnieją określone zasady dotyczące pochodzenia, których należy przestrzegać, w tym kraj pochodzenia podstawowych składników i kraj pochodzenia niektórych mięs.

Dowiedz się, kiedy musisz oznaczyć swoje mięso, ryby lub owoce morza krajem pochodzenia (https://www.gov.uk/guidance/food-labelling-country-of-origin).

W Irlandii Północnej przepisy UE dotyczące kraju pochodzenia, zgodnie z Protokołem Irlandii Północnej (NIP), mają zastosowanie do żywności wprowadzanej na rynek Irlandii Północnej. Tam, gdzie prawo UE wymaga wskazania państwa członkowskiego w odniesieniu do kraju pochodzenia, przedsiębiorstwa spożywcze muszą zapewnić, że jeśli żywność pochodzi z Irlandii Północnej, takie oznaczenia powinny mieć formę „UK(NI)” lub „United Kingdom (Northern Ireland)”.

• Instrukcje dotyczące przygotowania
  Instrukcje dotyczące odpowiedniego przygotowania i gotowania żywności, w tym podgrzewania w kuchence mikrofalowej, muszą być podane na etykiecie, jeśli są potrzebne. Jeśli żywność musi zostać podgrzana, zwykle podaje się temperaturę kuchenki i czas gotowania.
• Informacja o wartości odżywczej
  Obowiązkowa informacja o wartości odżywczej musi być jasno przedstawiona w określonym formacie i podawać wartości energii i sześciu składników odżywczych. Wartości muszą być podane w jednostkach (w tym zarówno kJ, jak i kcal dla energii) na 100 g/ml, a informacja o wartości odżywczej musi spełniać minimalne wymagania dotyczące rozmiaru czcionki.
• Dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania
  Istnieją dodatkowe wymagania dotyczące etykietowania niektórych produktów spożywczych i napojów. Musisz poinformować konsumenta, jeśli Twoje produkty zawierają: słodziki lub cukry, aspartam i barwniki, lukrecję, kofeinę poliole.

Jak wyświetlać obowiązkowe informacje na opakowaniach i etykietach?
Minimalny rozmiar czcionki ma zastosowanie do obowiązkowych informacji, które należy drukować przy użyciu czcionki o minimalnej wysokości x wynoszącej 1,2 mm.Jeśli największa powierzchnia opakowania jest mniejsza niż 80 cm kwadratowych, można użyć minimalnej wysokości x wynoszącej 0,9 mm. Obowiązkowe dane muszą być oznaczone słowami i cyframi. Można je również przedstawić za pomocą piktogramów i symboli.

Obowiązkowe informacje o żywności muszą:
– być łatwe do zauważenia,
– być wyraźnie czytelne i trudne do usunięcia, w stosownych przypadkach
– nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, zniekształcone lub zakłócone przez jakiekolwiek inne informacje pisemne lub graficzne
– nie powinny wymagać od konsumentów otwierania produktu w celu uzyskania dostępu do informacji.

Etykietowanie żywności – żywność niepaczkowana
Żywność niepaczkowana to każda żywność prezentowana konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego, która nie jest objęta definicją „żywności paczkowanej”.

Niepaczkowana żywność obejmuje:

– żywność sprzedawaną luzem w punktach sprzedaży detalicznej
– żywność, która nie jest sprzedawana w opakowaniach jednostkowych, taką jak posiłki serwowane w restauracji i żywność na wynos
– żywność pakowaną w miejscu sprzedaży na życzenie konsumenta, taką jak kanapka przygotowana na oczach konsumenta.

Wymogi dotyczące etykietowania
W przypadku żywności niepaczkowanej należy podać konsumentom nazwę żywności, obecność któregokolwiek z 14 alergenów oraz deklarację QUID (w przypadku produktów zawierających mięso). Można to zrobić:

(a) na etykiecie dołączonej do żywności, lub
(b) na zawiadomieniu, bilecie lub etykiecie, które są łatwo dostrzegalne przez zamierzającego nabywcę w miejscu, w którym zamierza on wybrać tę żywność.

W przypadku napromieniowanej żywności, obok nazwy żywności musi znajdować się jedno z następujących stwierdzeń: „napromieniowany” lub „poddana działaniu promieniowania jonizującego”.
Obecnie firmy spożywcze nie są prawnie zobowiązane do podawania pełnej listy składników. Wymogiem jest dostarczenie informacji o użyciu składników alergennych w żywności. Jeśli firma spożywcza zdecyduje się nie podawać tych informacji z góry w formie pisemnej (na przykład informacji o alergenach w menu), musi użyć wyraźnego oznakowania, aby skierować konsumenta do miejsca, w którym można znaleźć te informacje, na przykład pytając członka personelu. W takich sytuacjach oświadczenie musi być zawarte w menu żywności, na tablicach kredowych, biletach zamówień żywności lub etykietach żywności.

Żywność pakowana do sprzedaży bezpośredniej (PPDS) musi mieć etykietę z pełną listą składników, na której podkreślone są składniki alergenne.

Opakowania jednostkowe (pakowanie próżniowe)
Jeśli w ramach swojej działalności pakujesz próżniowo (VP) lub w atmosferze modyfikowanej (MAP) żywność, musisz:

– używać do owijania i pakowania materiałów, które nie będą źródłem zanieczyszczeń,
– przechowywać materiały opakowaniowe tak, aby nie były narażone na ryzyko zanieczyszczenia,
– owijać i pakować żywność w sposób pozwalający uniknąć zanieczyszczenia produktów,
-upewnić się, że wszelkie pojemniki są czyste i nieuszkodzone, zwłaszcza jeśli używane są puszki lub szklane słoiki,
– być w stanie utrzymać opakowanie lub materiał opakowaniowy w czystości.

Autentyczność żywności
Autentyczność żywności ma miejsce wtedy, gdy żywność jest zgodna z jej opisem. Etykietowanie jest regulowane w celu ochrony konsumentów, którzy powinni mieć prawidłowe informacje, aby dokonywać pewnych i świadomych wyborów żywności w oparciu o dietę, alergie, osobiste upodobania lub koszty.

Nieprawidłowo oznakowana żywność wprowadza konsumentów w błąd i tworzy nieuczciwą konkurencję z producentami lub handlowcami. Każdy ma prawo wiedzieć, że zakupiona przez niego żywność jest zgodna z opisem podanym na etykiecie. Częścią naszej roli jest pomoc w zapobieganiu niewłaściwemu etykietowaniu lub wprowadzającym w błąd opisom żywności.

Opis żywności odnosi się do informacji podanych na jej temat czyli do: nazwy, składników, pochodzenia, przetwarzania.
Jeśli uważasz, że produkt spożywczy nie jest autentyczny, zapoznaj się z informacjami na temat przestępstw związanych z żywnością.

Fałszywe opisywanie, reklamowanie lub prezentowanie żywności jest przestępstwem i istnieje wiele przepisów, które pomagają chronić konsumentów przed nieuczciwym etykietowaniem i wprowadzającymi w błąd opisami.

Przepisy prawne- Prawodawstwo w Anglii
Przepisy dotyczące informacji o żywności z 2014 r. w Anglii (https://www.legislation.gov.uk/uksi/2014/1855/pdfs/uksi_20141855_en.pdf ) umożliwiają władzom lokalnym egzekwowanie europejskiego rozporządzenia 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (FIC).

DEFRA zapewnia podsumowanie wytycznych dla Anglii (https://www.gov.uk/guidance/food-labelling-giving-food-information-to-consumers ).

Prawodawstwo w Irlandii Północnej
Przepisy dotyczące informacji o żywności z 2014 r. w Irlandii Północnej (https://www.legislation.gov.uk/nisr/2014/223/made/data.pdf ) umożliwiają radom okręgowym w Irlandii Północnej egzekwowanie europejskiego rozporządzenia 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (FIC).

Prawodawstwo w Walii
The Food Information (Wales) Regulations 2014 w Walii (https://www.legislation.gov.uk/wsi/2014/2303/made/data.pdf ) umożliwia władzom lokalnym egzekwowanie europejskiego rozporządzenia 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (FIC).

źródło:

https://www.food.gov.uk/business-guidance/packaging-and-labelling#revision-log

https://www.gov.uk/guidance/food-labelling-giving-food-information-to-consumers