Wysyłka niedrogich paczek do Unii Europejskiej przestała być automatycznie wolna od cła. Od 1 lipca 2026 UE stosuje przejściową należność w wysokości €3, a osobno rozwija mechanizm opłaty za obsługę małych przesyłek. Tych dwóch pozycji nie należy mylić ani bezwarunkowo sumować na etapie oferty.
Cło €3: jak działa?
Środek przejściowy dotyczy określonych przesyłek o wartości do €150 przywożonych do UE. Nie jest to automatycznie €3 za całą paczkę: naliczanie odnosi się do kategorii towarowych w przesyłce zgodnie z zasadami unijnymi. Paczka zawierająca towary należące do różnych kategorii może więc generować więcej niż jedną pozycję cła.
Przykład: Do jednego klienta w UE trafia przesyłka z dwiema koszulkami tej samej kategorii taryfowej, jednym swetrem z innej kategorii i jedną czapką z kolejnej. Jeżeli towary są objęte trzema odrębnymi kategoriami taryfowymi, cło przejściowe może wynieść łącznie €9, czyli trzy razy €3. Dlatego prawidłowa klasyfikacja towarów ma bezpośredni wpływ na koszt przesyłki.
Mechanizm ten jest rozwiązaniem przejściowym, przewidzianym do 1 lipca 2028 r.
Opłata za obsługę — odrębny mechanizm
UE przyjęła rozwiązania dotyczące dodatkowej opłaty za obsługę małych przesyłek e-commerce (Union Handling Fee). Jej celem jest pokrycie kosztów administracyjnych związanych z przetwarzaniem danych i kontrolą towarów. Wdrożenie opłaty przewidziano najpóźniej na 1 listopada 2026 r. Wysokość i sposób naliczania należy potwierdzić w obowiązujących przepisach i wytycznych właściwego państwa importu.
Cło €3, handling fee i VAT importowy to odrębne obciążenia. Nie należy ich traktować jako jednej opłaty ani zakładać, że każda paczka będzie kosztowała dokładnie €5 więcej.
Od 1 listopada 2026 — obowiązkowe identyfikatory produktów (PID)
Od 1 listopada 2026 r. obowiązuje wymóg przekazywania identyfikatorów produktów (Product Identifiers, PID) w deklaracjach importowych e-commerce objętych nowymi wymaganiami. Termin ten został potwierdzony przez Komisję Europejską. Wyróżnia się trzy typy:
- M-PID — identyfikator nadany przez sprzedawcę lub platformę marketplace.
- NS-PID — niestandaryzowany kod producenta lub dostawcy.
- S-PID — identyfikator oparty na uznanym standardzie międzynarodowym (podawany gdy jest dostępny).
Dla sprzedawców e-commerce oznacza to konieczność zebrania i przekazania kompletnych danych towarowych przed dokonaniem odprawy.
Co powinni sprawdzić sprzedawcy internetowi?
- Skąd fizycznie wysyłany jest towar i gdzie następuje import.
- Czy sprzedaż jest realizowana przez własny sklep, czy platformę marketplace.
- Jakie są kody towarów oraz kategorie objęte należnością €3.
- Czy cena dla klienta zawiera opłaty importowe, a kto odpowiada za deklarację.
- Jak IOSS oraz model sprzedaży wpływają na obsługę VAT — nie mylić VAT z cłem.
Czy magazyn w UE rozwiązuje problem?
Magazyn lokalny może uprościć późniejszą dostawę do konsumenta, ale import zapasów do UE nadal wymaga prawidłowej odprawy i rozliczeń. Warto porównać model przesyłek transgranicznych z importem zbiorczym i lokalnym fulfillmentem.
💡 Analizujemy ścieżkę celną dla e-commerce, model importera, strukturę kosztów i logistykę towaru. Porównujemy dostawy indywidualne z modelem magazynowym.